Bharathidasan

(29 April 1891 – 21 April 1964 / Pondicherry / French India)

பணமும் மணமும் - Poem by Bharathidasan

அத்தைமகன் முத்தனும் ஆளிமகள் தத்தையும்
ஒத்த உளத்தால் ஒருமித்து - நித்தநித்தம்
பேசிப் பிரிவார் பிறரறியா மற்கடி
தாசி எழுதியே தாமகிழ்வார் - நேசம்
வளர்ந்து வருகையீலே, மஞ்சினி, தன் மைந்தன்
குளிர்ந்த பெருமாளைக் கூட்டி - உளங்கனிந்தே
ஆளியிடம் வந்தான்; அமர்ந்தான்; பின்பெண்கேட்டான்
ஆளி சிரித்தே அவனிடத்தில் - 'கேளண்ணா
தத்தை விதவைப்பெண் சம்மதமா?' என்றுரைத்தான்.
'மெத்த விசேட' மெனச்சொல்லி மஞ்சினி தான் - ஒத்துரைத்தான்.

'சாதியிலே நான்மட்டம் சம்மதமா?' என்றே
ஓதினான் ஆளி. 'ஒருபோதும் - காதில்நான்
மட்டம் உயர்வென்ற வார்த்தையையும் ஏற்பதில்லை
இட்டந்தான்' என்றுரைத்தான் மஞ்சினி - 'கிட்டியே
ஊர்ப்பானை தன்னை உருட்டி உயிர்வாழும்
பார்ப்பானை நீக்கிப் பழிகாரர் - தீர்ப்பான
நையும் சடங்ககற்றி நற்றமிழர் ஒப்பும்மணம்
செய்வாயா?' என்றாளி செப்பினான் - 'ஐயோ என்
உத்தேசம் பார்ப்பானைத் தேடேனே! - சத்தியமாய்ச்
சொன்னேன்' என உரைத்தான் மஞ்சினி சொன்னதும்
பின் ஆளி சம்மதித்தான் பெண்கொடுக்க! - அந்தேரம்
வந்த தொருதந்தி! வாசித்தான் ஆளிஅதை;

கந்தவேள் பாங்கில்நீர் கட்டிய - சொந்தப்
பணம்இல்லை, பாங்கு முறிந்தது, யாதும்
குணமில்லை, என்றிருத்தல் கண்டு - திணறியே
'வீடும் எனக்கில்லை வெண்ணிலையும் ஒன்றுமில்லை
ஆடுவிற்றால் ரூபாய்ஓர் ஐந்நூறு - கூடிவரும்
மஞ்சினி யண்ணா மணத்தை நடத்துவோம்
அஞ்சாறு தேதிக் கதிகமாய் - மிஞ்சாமல்
நாளமைப்போம்' என்றந்த ஆளி நவிலவே
தோளலுத்த மஞ்சினி, 'ஆளியண்ணா - கேளிதை
இந்த வருடத்தில் நல்லநாள் ஏதுமில்லை
சிந்திப்போம் பின்' என்று செப்பினான் - 'எந்த
வருடத்தி லே? எந்த வாரத்தில்? எந்தத்
தெருவில்? திருமணம் என்ற - ஒருசொல்
நிச்சயமாய்ச் சொல்லண்ணா நீ என்றான் ஆளிதான்!
பச்சோந்தி மஞ்சினி பாடலுற்றான் :- 'பச்சையாய்த்
தாலி யறுத்தவளைத் தாலிகட்டினால்ஊரார்
கேலிபண்ண மாட்டாரா கேளண்ணா மேலும்
சாதியிலே மட்டமென்று சாற்றுகின்றாய். அம்மட்டோ
வேதியனை நீக்கிடவும் வேண்டுமென்றாய் - ஏது
முடியாதே' என்று முடித்தெழுந்து சென்றான்.
படியேறி நின்றமெய்க் காதல் - துடிதுடிக்கும்
முத்தன் அங்குவந்தான் 'முகூர்த்தநாள் நாளைக்கே.
தத்தையை நீமணக்கச் சம்மதமா? - மெத்த
இருந்த சொத்தும் இல்லையப்பா ஏழைநான் நன்றாய்த்
தெரிந்ததா முத்தா? செலவும் விரிவாக
இல்லை மணந்துகொள்' என்றுரைத்தான் ஆளி! அந்தச்
சொல்லால் துளிர்த்துப்பூத் துக்காய்த்து - நல்ல
கனியாய்க் கனிந்திட்ட முத்தன் உளந்தான்
தனியாய் இராதே - 'தடைஏன் - இனி' என்றான்
முந்திமணம் ஆயிற்றாம். பாங்கு முறியவில்லை.
தந்திவந்து சேர்ந்ததாம் பின்பு!


Comments about பணமும் மணமும் by Bharathidasan

There is no comment submitted by members..



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags

What do you think this poem is about?



Poem Submitted: Tuesday, October 2, 2012

Poem Edited: Tuesday, October 2, 2012


[Report Error]