Post more comments

Albert Rodenbach


Zeegezichten


Hoe glanst in 't zonnelicht de blauwe zee
onmeetbaar - O hoe groot - hoe schoon - hoe schoon...
Och, waarom weene ik nu? De lucht is rein,
de zee is blauw, hel glimt het duinenzand
in bakerenden zonnesching; 't is alles stil;
de bare aleen der rustelooze zee
zingt zoet en vreemd in zwijgende eenzaamheid.
En moete ik daarom weenen? Ben ik droevig?
Neen. Vreugdig ook niet. 'k Weet niet hoe ik ben
noch hoe de ontroering heeten die mijn keel
beklemt en daar iets snikken doet terwijl
de tranen in mijne oogen perelen.

Krijgsmannen spreken:

Bij Raan! een donderslag!
De nacht rijst stormenzwanger aan de kimme...
De bare grauwt, onrustig rolt de zee,
de lucht betrekt, het waait een felle wind,
en meeuw en zeegier vliegen angstig strandwaarts:
het broeit een ongeweerte. - Hoor! het zeerot!
begint reeds. - En de doove donder nadert.
- Een weêrlicht! - Het begint. - De hemel toornt.
- In zee, in zee!

Eene maagd spreekt:

O zie, wat vreemde nacht!
Een wolk gelijk een zwarte draak drijft langzaam
van voor de zilvren mane, en zilverachtig
glijdt zachtjes een onduidelik wolkenschof
den nevel in die lucht en zee versmelt.
Een aardig schemerlicht wiegt op de zee.
En lijk een reuzenrij aan strand gezeten
daar rijzen duinen, donker, onbeweeglik,
maar rillend soms en trillend of het ware
wen op hun donkerheid een lichte sching
komt zweven van de vuren uwer wikings...
O zie, daar is de maan; de wolke is weg;
zij schingt, zij schingt op ons en op den strande....
O zie, hoe schoon! Kom zet u hier bij mij.
Hoe zoet, hoe schoon.... De wolken trekken weg
en zilverig zwemt de mane in zuiveren hemel.
De baren dansen, glansend, schitterend.
De zee ligt als met perelen bestrooid
die zij al wiegen tintelen doet. De duinen
staan half verlicht en werpen lange schaûwen
op 't bleek verlichte strand. - Is dat niet schoon?
Ik zie zoo geern den manesching. Gij ook?
Doch 't scheen mij nooit zoo zoet als nu. Toe! laat mij
hier nog wat liggen in dit zacht gesching...
Ik weet niet, maar het dunkt mij 't spreekt ons iets
aan ons getween van uit dien schoonen nacht.
Het overstroomt mijn ziel van vreemd genot,
zoo ongewoon, zoo zalig - dat ik weene.

Submitted: Wednesday, August 08, 2012

Do you like this poem?
0 person liked.
0 person did not like.

Related Poems


Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags

What do you think this poem is about?

Comments about this poem (Zeegezichten by Albert Rodenbach )

Enter the verification code :

There is no comment submitted by members..

Top Poems

  1. Phenomenal Woman
    Maya Angelou
  2. The Road Not Taken
    Robert Frost
  3. If You Forget Me
    Pablo Neruda
  4. Still I Rise
    Maya Angelou
  5. Dreams
    Langston Hughes
  6. Annabel Lee
    Edgar Allan Poe
  7. If
    Rudyard Kipling
  8. I Know Why The Caged Bird Sings
    Maya Angelou
  9. Stopping by Woods on a Snowy Evening
    Robert Frost
  10. Invictus
    William Ernest Henley

PoemHunter.com Updates

New Poems

  1. NIGERIA OF MY DREAM 7, john chizoba vincent
  2. The tin box, Sagarika Julka
  3. Strong Woman, Lilly Emery
  4. Am I doing fine?, Sagarika Julka
  5. The Willow Tree, Lara A. Aqrawi
  6. Not Slowing Down, Maverick Jones
  7. NIGERIA OF MY DREAM 6, john chizoba vincent
  8. NIGERIA OF MY DREAM 5, john chizoba vincent
  9. Let me ask you, Sagarika Julka
  10. Sunset Point, Neela Nath

Poem of the Day

poet Robert Browning

After
by Robert Browning

Take the cloak from his face, and at first
Let the corpse do its worst!

How he lies in his rights of a man!
Death has done all death can.
...... Read complete »

   
[Hata Bildir]