Madrason writer

Gold Star - 19,278 Points (24-07-1967 / waalwijk netherlands)

Madrason writer Poems

721. Sla Me, Verblindt Me. 10/22/2014
722. Momentum.. 10/26/2014
723. Human & Mens 10/27/2014
724. Beauty Passes Bye 10/26/2014
725. Schuurt Zo Aan Je Oren 11/1/2014
726. Herfsttij Der Millennia 11/1/2014
727. Starend Uit Het Raam 11/1/2014
728. Wandeling 11/1/2014
729. Dakloos En Ontheemd 11/3/2014
730. We Wont Accept 11/3/2014
731. Awareness 11/3/2014
732. Child Forever 11/3/2014
733. Hope We Learn! ! 11/3/2014
734. Het Schreeuwen Moe 11/3/2014
735. Ze Is 11/5/2014
736. Knipoog Naar Open Geesten! ! 11/8/2014
737. Potjes Breken 11/10/2014
738. Mighty Soul 11/10/2014
739. Hayku's: Bezielde 11/10/2014
740. Stof Van Je Vleugels 11/10/2014
741. Where I' Were There 11/10/2014
742. I'Ll Duck Hopefully 11/10/2014
743. She's Ready... 11/10/2014
744. Sinned... 11/12/2014
745. Featured 11/12/2014
746. Geen Probleem 11/13/2014
747. Not To Walk Away 11/13/2014
748. Bullet-Free Mask 11/13/2014
749. Advocaat Dat Lepelt Geil! 11/13/2014
750. Phoe Niks 2 11/16/2014
751. Sidi Larbi Cherkaoui 11/29/2014
752. Nazisme 11/29/2014
753. Run On Black Gold 12/7/2014
754. Vogelvrij.. 12/7/2014
755. Bon Ton 12/8/2014
756. All In A Cell 12/8/2014
757. Solid Gold Or Sold 12/8/2014
758. Starting To Believe 12/8/2014
759. De Heremiet 12/14/2014
760. Anchorite Lite 12/14/2014

Comments about Madrason writer

  • Zoila T. Flores Zoila T. Flores (7/12/2014 3:11:00 PM)

    Nice flaw of words about repentance.

    1 person liked.
    0 person did not like.
Best Poem of Madrason writer

Where The Future Has No Name

Voices from forests
move in to the cities
the Metropolitan blues
gets his voice
from strangers with
no choice
like Ghosts
they go back
just like they came
to where the future
has no name. M

for all the great forest people, C Turnbull,
G Schweinfurth and L Sarno and P Julien.

Read the full of Where The Future Has No Name

Wat Vrijheid Vraagt

Op het podium voelde ik me werkelijk vrij
ik wist niet van de boeien die je had om mij
die ijzeren blikken, dat immer weer vragen
me naar je aard te schikken
het steeds weer dat uit lopen dagen
dat getemperde beest, zijn noeste slagen
ik dacht dat ik dansen kon of zingen
uit zijn gouden kooi me zo gaan dwingen
maar het enige vrije in mij was het verlangen

[Report Error]