XXX Vlorror


De Roep - Poem by XXX Vlorror

Vroeger voor mijn zesde heb ik verloochend,
daarna zag ik er het nut niet meer van in, overbodig.
Anderen die er een deel van hun leven op bouwen.
Waarom zou ik ze confronteren, mag niet beeldhouwen.

In het grote bos zie je een open plek,
groot bruin vochtig mos op een stek.
Zo ben ik geboren, en zo zal mijn stof
weer in de boden trekken, dof.

In Italie had ik een kaars gezet,
in een kerk bij andere warme vlammen.
Het schijnt dat ze het daadwerkelijk red.

Mag ik op dit moment nog een keer roepen?
De richting zal ik vertellen,
het geluid gaat naar boven, Kiekeboe.


Comments about De Roep by XXX Vlorror

There is no comment submitted by members..



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags

What do you think this poem is about?



Poem Submitted: Sunday, December 6, 2009



[Report Error]