Alice Nahon


Zaadmand - Poem by Alice Nahon

Daar stond een late zonnebloem
Te sterven in de laatste zon;
En niemand in de wereld,
Die haar nog helpen kon.

Een mensenhand gerimpeld
En door geen werk vergroofd,
Die sneed van 't mager halske
Dat beu-gebogen hoofd.

En op z'n smalle vingren
Woog het van zaden zwaar.
Ze hebben elkaar bekeken
En hij werd bang van haar.

En schouwend in zich zelve,
Voelend z'n groot verval:
'Zal ik zo prachtig wezen,
Als God mij plukken zal?'

Listen to this poem:

Comments about Zaadmand by Alice Nahon

There is no comment submitted by members..



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags

What do you think this poem is about?



Poem Submitted: Thursday, August 9, 2012



[Report Error]