Alice Nahon


Eenvoud - Poem by Alice Nahon

Ik voel m'n ziel verwant met kleine simpele dingen,
Die op ons wegen staan als bloemen van het veld...,
Verdoken in het gras, door weinigen geteld...,
Al dragen z'in hun kelk de zoetste zegeningen.

'k Vind schoonheid overal; maar dat wat zachte perelt
Van uit uw moeë mond, die luttel woorden vindt:
'Goênavond..., lieveke, goênacht..., m'n zielekind.'
Dat maakt me zaal'ger dan de weelde van de wereld.

Zó groeit in m'n gedacht een vrede, niet te noemen;
M'n ziel, in schoonheidshuis, niet één mysterie vindt;
Want àl wat schoonheid is, met simpelheid begint...
En 'k noeme Liefde, 't zaad van alle schoonheidsbloemen.


Comments about Eenvoud by Alice Nahon

There is no comment submitted by members..



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags

What do you think this poem is about?



Poem Submitted: Thursday, August 9, 2012

Poem Edited: Thursday, August 9, 2012


[Hata Bildir]