Alice Nahon


Zo Zong De Bloem In De Vaas - Poem by Alice Nahon

Ik ben een bloem van 't veld
Wie vroeg mij mee ter stede
Waar 'k nooit of nooit meer bidden zal
'Lijk ginder in het rustige dal
Mijn simpele bloemgebeden.

Ik sta hier in dees mooie vaas
Zo triestig te verwelken
Gij hebt mijn herte zeer gedaan.
Ach mensen, zult gij nooit verstaan
De taal van bloemenkelken.

Ik ben een bloem van 't veld
Voor mij geen tuin, geen snoeien.
Geen krachtige vaas die mij omknelt
Maar laat mij ginds, in 't vrije veld
Bij d'andere bloemen bloeien.

En ben ik uitgebloeid
Ach, laat mij dààr verslensen
En luister naar mijn laatste zang
Ik ben zo bang, ik ben zo bang
Te sterven bij de mensen.

Listen to this poem:

Comments about Zo Zong De Bloem In De Vaas by Alice Nahon

There is no comment submitted by members..



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags

What do you think this poem is about?



Poem Submitted: Thursday, August 9, 2012



[Hata Bildir]