Necip Fazıl Kısakürek

(1904-1983 / Istanbul)

Necip Fazıl Kısakürek Poems

1. Agzimi Dikseler 10/8/2013
2. Akil 10/8/2013
3. Akilci 10/8/2013
4. Affet 10/8/2013
5. Allah Derim 10/8/2013
6. Allah Diyene 10/8/2013
7. Allah Dostu 10/8/2013
8. Allah Dostu (1) 10/8/2013
9. Allah Ve Insan 10/8/2013
10. Aman! 10/8/2013
11. Anlamak 10/8/2013
12. Anneme 10/8/2013
13. Anneme Mektup 10/8/2013
14. Aralik Kapi 10/8/2013
15. Ask Ve Korku 10/8/2013
16. Ayak Sesleri 10/8/2013
17. Aydinlik 10/8/2013
18. Bekleyen 11/22/2013
19. Belki Bulursun! 11/22/2013
20. Ben 11/22/2013
21. Bendedir 11/22/2013
22. Benim Nefsim 11/22/2013
23. Bir'Dir Bir 11/22/2013
24. Bir Kadin... 11/22/2013
25. Bir Yudum Insan... 11/22/2013
26. Bizim Sarkimiz 11/22/2013
27. Bozulan Nispet 11/22/2013
28. Bu Yagmur 11/22/2013
29. Büyük Dogu Marsi 11/22/2013
30. Büyük Randevu 11/22/2013
31. Camii 11/22/2013
32. Aynalar 10/8/2013
33. Ayrilik 10/8/2013
34. Azgin Deniz 10/8/2013
35. Bab I Adi Tipine 10/9/2013
36. Babadan Ogula 10/9/2013
37. Basibos 10/9/2013
38. Bayram 10/9/2013
39. Destan 11/22/2013
40. Dogu-Bati 11/22/2013
Best Poem of Necip Fazıl Kısakürek

Aglayan Çocuklar

Kafesli evlerde ağlar çocuklar,
Odalarda akşam olurken henüz.
O zaman gözümün önünde parlar,
Buruşuk buruşuk, ağlayan bir yüz.

Ne vakit karanlık kaplasa yeri,
Başlar çocukların büyük kederi;
Bakınır, korkuyla dolu gözleri:
Ya artık bir daha olmazsa gündüz?

Gittikçe kesilir derken sedalar,
Gece; bir siyah el gözümü bağlar;
Duyarım, içime sığınmış, ağlar,
Bir ufacık çocuk, bir küçük öksüz...

Read the full of Aglayan Çocuklar

Aglayan Çocuklar

Kafesli evlerde ağlar çocuklar,
Odalarda akşam olurken henüz.
O zaman gözümün önünde parlar,
Buruşuk buruşuk, ağlayan bir yüz.

Ne vakit karanlık kaplasa yeri,
Başlar çocukların büyük kederi;
Bakınır, korkuyla dolu gözleri:
Ya artık bir daha olmazsa gündüz?

[Hata Bildir]