Necip Fazıl Kısakürek

(1904-1983 / Istanbul)

Necip Fazıl Kısakürek Poems

1. Agzimi Dikseler 10/8/2013
2. Akil 10/8/2013
3. Akilci 10/8/2013
4. Affet 10/8/2013
5. Allah Derim 10/8/2013
6. Allah Diyene 10/8/2013
7. Allah Dostu 10/8/2013
8. Allah Dostu (1) 10/8/2013
9. Allah Ve Insan 10/8/2013
10. Aman! 10/8/2013
11. Anlamak 10/8/2013
12. Anneme 10/8/2013
13. Anneme Mektup 10/8/2013
14. Aralik Kapi 10/8/2013
15. Ask Ve Korku 10/8/2013
16. Ayak Sesleri 10/8/2013
17. Aydinlik 10/8/2013
18. Basibos 10/9/2013
19. Bayram 10/9/2013
20. Beklenen 10/9/2013
21. Bekleyen 11/22/2013
22. Belki Bulursun! 11/22/2013
23. Ben 11/22/2013
24. Bendedir 11/22/2013
25. Benim Nefsim 11/22/2013
26. Bir'Dir Bir 11/22/2013
27. Bir Kadin... 11/22/2013
28. Bir Yudum Insan... 11/22/2013
29. Bizim Sarkimiz 11/22/2013
30. Bozulan Nispet 11/22/2013
31. Bu Yagmur 11/22/2013
32. Büyük Dogu Marsi 11/22/2013
33. Büyük Randevu 11/22/2013
34. Camii 11/22/2013
35. Destan 11/22/2013
36. Dogu-Bati 11/22/2013
37. Dönemeç 11/22/2013
38. Dövün 11/22/2013
39. Dua 11/22/2013
40. Düsmanima 11/22/2013
Best Poem of Necip Fazıl Kısakürek

Aglayan Çocuklar

Kafesli evlerde ağlar çocuklar,
Odalarda akşam olurken henüz.
O zaman gözümün önünde parlar,
Buruşuk buruşuk, ağlayan bir yüz.

Ne vakit karanlık kaplasa yeri,
Başlar çocukların büyük kederi;
Bakınır, korkuyla dolu gözleri:
Ya artık bir daha olmazsa gündüz?

Gittikçe kesilir derken sedalar,
Gece; bir siyah el gözümü bağlar;
Duyarım, içime sığınmış, ağlar,
Bir ufacık çocuk, bir küçük öksüz...

Read the full of Aglayan Çocuklar

Aç Kapiyi

Aç kapıyı haber var,
Ötenin ötesinden.
Dudaklarda şarkılar,
Kurtuluş bestesinden.

Biz geldik, bilen bilsin.
Gönül gönül girilsin.
İnsanlar devşirilsin,
Sonsuzluk destesinden.

[Report Error]