skender iljaz braka

Rookie - 193 Points (15.12.1954 / Durres)

Eja Sonte, Eja! - Poem by skender iljaz braka

E vdekur ëndërrës sime të trisht iu shfaqe,
tej një vëndi të çuditshëm mes gjethe mullagash.
Gjysmë e varrosur në rrënjët e një qiparisi të plakur.
Unë erdha dhe shpirt prej shpirtit tim të dhash.
E ti mostra ime mu riktheve e bukur, e ringjallur.

- Eja sonte të thashë.
O e bukura e përrallave të moçëme!
kësaj mbrëmje të vakët vjeshte mistike.
Digjëma prrushin e fundit të këtij zjarri përvëlues.
Në shtatë portat e qiellit të hapur,
zemrën time të përgjëruar për ty, ngjite!

Eja sonte, ti zanë me parfumin e luleve të bjeshkës.
Arratise erën e rëndë të dashuris sime të vdekur.
Uljonja ime e adhuruar, Shëmbëllimiim i përgjumur.
Shpirtin mizor çpoma, me duartë e tua si trandafilët e egër.

Eja, të ngatërrohem flokëve të tu të mëndafshtë.
Gjithë harresat ti thith në honin e buzëve të shkrumbuara.
Me lëmimin e trupin vritëma mjerimin tim të dhimbshëm.
Dhe me forcën e magnetizimit të epshit,
në një të vetëme bashkoi zemrat tona të binjakëzuara.


Comments about Eja Sonte, Eja! by skender iljaz braka

There is no comment submitted by members..



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags

What do you think this poem is about?



Poem Submitted: Tuesday, July 15, 2014

Poem Edited: Tuesday, July 15, 2014


[Hata Bildir]