Treasure Island

Mehri Mehraban


نردبانِ این جهان


آرزویِ‌ برتر از همه بودن، مثل موشی زیر پوستِ قضاوتِ من
می جَوَد روح و ذهنم را، رحم نمی کند به باور و صداقتِِ من

از خویش بیرون می شوم به آسانی، می شوم آن منِ پنهانی
می روم بالا و بالاتر، نردبانم شعارِ فروتنی و  دروغِ شیطانی

کلمات و رفیق و همسر و معشوق، همه ابزار این صعود خیال انگیز 
پیش میروم  برای یکه تازی محض،  برسم به  قله ای شگفت انگیز

دام می گذارم برای هر چه رقیب، در مسیر پیشرفتهایِ نفسانی
دو پله یکی میکنم تا زودتر برسم، به هدف  به  پله هایِ  پایانی 

اینجا همه مردان رفیق یارِ غارِ منند، شده ام برای زنان یوسفِ ثانی 
همه محتاج  و من ولی نعمت،  می روم سویِ دیگر هدفهایِ پنهانی

فاتحِ بی رقیبِ این قله منم ، باد و زمین و آسمان به  زیر بال و پرم
مستم و خرسند از رسیدن ها، همچو عقابی نظر‌به زیر پا فکنم
 
ناگهان نردبان به پیچ و تاب افتاد، رویِ زمینِ سستِ خیانت و نیرنگ   
افتاد استخوان شکسته و بی هوش، همه رنگ بود و شد بی رنگ

  

Submitted: Sunday, February 16, 2014

Do you like this poem?
0 person liked.
0 person did not like.

What do you think this poem is about?



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags

What do you think this poem is about?

improve

Poet's Notes about The Poem

این شعر را  تحت تاثیر این سروده پر محتوای مولوی نوشت
نردبان این جهان ما و منیست
عاقبت این نردبان افتادنیست

لاجرم هر کس که بالاتر نشست
استخوانش سخت تر خواهد شکست

Comments about this poem (نردبانِ این جهان by Mehri Mehraban )

Enter the verification code :

There is no comment submitted by members..
[Hata Bildir]