Gerrit Kouwenaar Poems

(altijd alsof alsof altijd de vogel
de hemel doorgrondt, de honger het eten



waar men ook kijkt kijkt het oog
door een keel die keelt bij het leven



waar men ook hoort heeft de mond
het goud van de kever verguld



en altijd het woord dat zijn echo verbetert
altijd de foto van wat is geweest)
...

(always as if as if the bird always
fathoms the skies or food the hunger for it



wherever one looks the eye looks
through a throat that cuts to live



wherever one listens the mouth
has gilded the gold of the beetle



and always the word always improving on
its echo always the photograph of what was)
...

1890: 27-29 JULI
Mislukt, men loopt de weg terug, leeg
lopend als een klok, legt heden nog



wat afscheidt op het bed, een dwangbuis rond
een bloedvat, weinig klopt, men had gedacht



dat het bevrijden zou, schoonmaken, geest
in leegte opgehelderd, vorm van brood



maar niets, alleen die kleur, morsrood, bederf
dat altijd thuiskwam bij zichzelf, dood spoor



men gaat de kamer uit met zich, men is
ikzelf, kraaien erboven, verf -
...

1890: 27-29 JULY
It didn't work, one walks the road back, running
down like a clock, and shall today lay



upon the bed what's oozing, a straightjacket around
a bloodvessel, not much throbs, one had expected



it to liberate, cleanse, spirit
clarified in void, form of bread



but nothing, just that colour, red as a doornail, decay
that kept returning home, dead end



one leaves the room with oneself, one is
myself, above it crows, paint -
...

Men komt thuis, het is maart, men ontsluit
het verwinterde huis, afzijn gebrek
hebben webben gestrikt, mee-eters verteerd, de uil
door de schoorsteen de dood in gedreven



de vloer vol hulpeloos dons, de boeken kalk
wit bescheten, de glazen aan gruizels
op het eeuwige bed een proper karkas
met machtige vleugels



wat heeft men gedaan vandaag?
takken geraapt, de kwijnende vlier beklaagd
vuur gestookt van afval -
...

Eet nog van al dit mooie
voortdurend vervangbaar aanwezige
en drink en bevat en verteer het



nu het vlees steeds vertrouwder
zich in de spiegel onteigent, de taal
verdwaalt in zijn oorsprong, de tijd
steeds sneller zich inhaalt zich uitstelt



zo volmaakt was het nooit
zo voldaan als ingeslikt water
en is het ook nu -
...

Eat while you can of all this
beauty continually replenishing itself
eat and digest and comprehend it



now this flesh is ever more intimately
dispossessing itself in the mirror, language
lapsing into its source, time ever faster
gaining on and putting off its self



never before was it as perfect as this
as exquisite as water in the throat
as it is now -
...

Er hapert iets, men heeft te veel gerookt, vlucht
kuchend in de boomgaard, najaar ademt



ternauwernood, stil als een bed is dit, het zwijgt
een mond, alleen de slakken op dood hout bewegen



men zou hier willen blijven zitten op een steen
uren- of eeuwenlang, terend op een boordevol



achtergebleven beker toen zomer vlees en geest
zich in een hees driestemmig koor even onteeuwigden -
...

Something falters, one has smoked too much, flees
coughing into the orchard, autumn breathes



narrowly, silent as a bed this is, it's silent
a mouth, only the snails on dead wood move



one would like to keep sitting here on a stone
for hours or centuries, living on a brimming



cup left behind when summer flesh and spirit
in hoarse three-part choir mortalized themselves -
...

Men moet zijn zomers nog tellen, zijn vonnis
nog vellen, men moet zijn winter nog sneeuwen

men moet nog boodschappen doen voor het donker
de weg vraagt, zwarte kaarsen voor in de kelder

men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters
een harnas aanmeten, ijswater koken leren

men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen
zijn huis ontwennen, zijn inktlint vernieuwen

men moet nog een kuil graven voor een vlinder
het ogenblik ruilen voor zijn vaders horloge −
...