Gerrit Kouwenaar

(altijd alsof alsof altijd de vogel
de hemel doorgrondt, de honger het eten



waar men ook kijkt kijkt het oog
door een keel die keelt bij het leven



waar men ook hoort heeft de mond
het goud van de kever verguld



en altijd het woord dat zijn echo verbetert
altijd de foto van wat is geweest)
...

(always as if as if the bird always
fathoms the skies or food the hunger for it



wherever one looks the eye looks
through a throat that cuts to live



wherever one listens the mouth
has gilded the gold of the beetle



and always the word always improving on
its echo always the photograph of what was)
...

1890: 27-29 JULI
Mislukt, men loopt de weg terug, leeg
lopend als een klok, legt heden nog



wat afscheidt op het bed, een dwangbuis rond
een bloedvat, weinig klopt, men had gedacht



dat het bevrijden zou, schoonmaken, geest
in leegte opgehelderd, vorm van brood



maar niets, alleen die kleur, morsrood, bederf
dat altijd thuiskwam bij zichzelf, dood spoor



men gaat de kamer uit met zich, men is
ikzelf, kraaien erboven, verf -
...

1890: 27-29 JULY
It didn't work, one walks the road back, running
down like a clock, and shall today lay



upon the bed what's oozing, a straightjacket around
a bloodvessel, not much throbs, one had expected



it to liberate, cleanse, spirit
clarified in void, form of bread



but nothing, just that colour, red as a doornail, decay
that kept returning home, dead end



one leaves the room with oneself, one is
myself, above it crows, paint -
...

Men komt thuis, het is maart, men ontsluit
het verwinterde huis, afzijn gebrek
hebben webben gestrikt, mee-eters verteerd, de uil
door de schoorsteen de dood in gedreven



de vloer vol hulpeloos dons, de boeken kalk
wit bescheten, de glazen aan gruizels
op het eeuwige bed een proper karkas
met machtige vleugels



wat heeft men gedaan vandaag?
takken geraapt, de kwijnende vlier beklaagd
vuur gestookt van afval -
...

Eet nog van al dit mooie
voortdurend vervangbaar aanwezige
en drink en bevat en verteer het



nu het vlees steeds vertrouwder
zich in de spiegel onteigent, de taal
verdwaalt in zijn oorsprong, de tijd
steeds sneller zich inhaalt zich uitstelt



zo volmaakt was het nooit
zo voldaan als ingeslikt water
en is het ook nu -
...

Eat while you can of all this
beauty continually replenishing itself
eat and digest and comprehend it



now this flesh is ever more intimately
dispossessing itself in the mirror, language
lapsing into its source, time ever faster
gaining on and putting off its self



never before was it as perfect as this
as exquisite as water in the throat
as it is now -
...

Er hapert iets, men heeft te veel gerookt, vlucht
kuchend in de boomgaard, najaar ademt



ternauwernood, stil als een bed is dit, het zwijgt
een mond, alleen de slakken op dood hout bewegen



men zou hier willen blijven zitten op een steen
uren- of eeuwenlang, terend op een boordevol



achtergebleven beker toen zomer vlees en geest
zich in een hees driestemmig koor even onteeuwigden -
...

Something falters, one has smoked too much, flees
coughing into the orchard, autumn breathes



narrowly, silent as a bed this is, it's silent
a mouth, only the snails on dead wood move



one would like to keep sitting here on a stone
for hours or centuries, living on a brimming



cup left behind when summer flesh and spirit
in hoarse three-part choir mortalized themselves -
...

Men moet zijn zomers nog tellen, zijn vonnis
nog vellen, men moet zijn winter nog sneeuwen

men moet nog boodschappen doen voor het donker
de weg vraagt, zwarte kaarsen voor in de kelder

men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters
een harnas aanmeten, ijswater koken leren

men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen
zijn huis ontwennen, zijn inktlint vernieuwen

men moet nog een kuil graven voor een vlinder
het ogenblik ruilen voor zijn vaders horloge −
...

One still has to count one's summers, pass
one's sentence, snow one's winter

one still has to get the shopping done before
dark asks the way, black candles for the cellar

one still has to give the sons a pep talk, measure the daughters
for their suits of armor, teach ice water to boil

one still has to show the photographer the pool of blood
get unused to one's house, change one's typewriter ribbon

one still has to dig a pit for a butterfly
trade the moment for one's father's watch -
...

Vrienden, hoe wij die zomer daar zaten
op die eivolle berg tussen lege graven



hoe wij daar zaten bevroren in hitte
één blauwe seconde, ontvreemd voor een later



en hoe de cicaden de goden voorspraken
tienduizend vleugels alsof zij er waren



en hoe de dingen eenzelviger werden
goden en doden eischalen scherven



en hoe het nu herfst is en wij daar maar zitten
ook als wij elders in scherven liggen -
...

Friends, remember that summer when we stayed
on that mountain full to bursting among empty graves



how we sat there frozen in sultriness
for one blue second, saved for later



and how the crickets spoke on behalf of the gods
ten thousand wings as if they were with us



and how things spiralled into themselves
deities and dead men splinters and eggshells



and how come it's autumn and we're still sitting there
although we've split to pieces somewhere else -
...

Hoe besterft men de tijd, erft men
het steenrijk gedicht, de nachtegaal slaat
met stalen nagels de taal dicht



steeds weer waait stof in de klok, sneeuw
houdt de moederkoek warm, legvers ontpelt
zich het ei op de gloeiende lei



als de liefde nog eenmaal bestierf, in ander
mans vlees zich verteerd had, hoe
zou het bloeden als inkt
niet zo wit was -
...

How does one kill time, inherit
the poem that's rolling in it, the nightingale is
striking down language with talons of steel



dust keeps blowing into the clock, snow
is keeping the afterbirth warm, freshly laid the egg
is unshelling itself on the red-hot slate



when love surrendered to death again, had spent
itself in someone else's flesh, how
it would bleed if ink
were not so white -
...

Het wemelt stilstand, wit waarom, hoe diep
moet men dit zien om zich te aarden delven



om hier te zijn en nu, toekomst die vlees wilde
en zich vergiste, opgedolven spade



sikkel en steenhak haast geworteld, echo
herkauwd door tanden die altijd, geen woorden



dan dit beoogde, blindaas voorjaarszegge
bloedperzik worgpeer nachtegalen, volmaakt



op dit papier dat nu verregent, nu
alweer droog waait, datum , rest onleesbaar -
...

Stasis teems, white, why, in what depth
must one see this to ground oneself, dig



to be here and now, future that wanted flesh
and erred, dug-upshovel



sickle and stonesquare practically rooted, echo
chewed over by teeth that always, no words



other than this the intended, gadfly spring sedge
bloodpeach chokepear nightinggales, perfect



on this paper that's now getting rained on, now
blowing dry again, date, rest illegible -
...

Dit is terwijl men elders is, geen oog
heeft dit gezien of het is dicht



men zweeft boven de boomgaard zonder veren
men weegt een geest, wat moet de uil nu eten



tijd kort het zicht, stortkoker zonder bodem
honger ontzegt een woord dat niets betekent



de bomen staan geleegd onder hun nesten, geen ei
breekt meer bederf uit, uit smeltovens



komt nog wat adem, het oneetbaar zilver
verteert het licht, bij wijze van nog spreken -
...

This is while one is elsewhere, no eye
has seen this that isn't closed



one hovers above the orchard without feathers
one weighs a spirit, what shall the owl eat now



time reduces sight, chute with no bottom
hunger denies a word that means nothing



the trees stand emptied under their nests, no egg
shall still break out in decay, from blast furnaces



some breath still comes, the inedible silver
consumes the light, in a manner of still speaking -
...

Kijk, het heeft gewaaid

op het kleine bladstille plein
lagen groene bladeren die er niet hoorden

het was een zomer zoals het behoorde
totaal als de oorlog die elders woedde

terwijl de stad als een bom lag te dromen
moest er een droom zijn geweest die niet droomde

iets om even te schrikken, in woorden, terwijl
de rivier de vrienden voorbijstroomde

zij spraken over taalgebruik tandbederf aan
staande doden, schatten de roerloze tegenoever

prezen de dag tot diep in het donker, het was
zoals het altijd geweest was -
...