Karel van de Woestijne Biography

I am alone and sad, as the soft gold evening dims ...

Through the open window I hear the downy fall
of clammy flowers in a crystal bowl ...

- And I do not know if I shall love her,
in the quiet and lightsome movement of her limbs,
and in her goodness in my strange existence ...

I'm sad, and I hear her quiet footsteps going,
and her soft humming, in the garden, down below.
...

In 't bosch een late bijle,
en over-Leië een luide zweep.
Ten Westen, 't lange wijlen
der laatste zonne-streep.

De witte bloem der erwte
blaauw schaduw-bevend op den grond.
Gekweekt van alle smerte,
een glimlach om mijn mond.
...

In the woods a belated axe-stroke,
from over-Leie a loud whip's crack.
To Westward the long dying
of the sun's last streak.

The white blossom of the pea-vine
blue shadow-quaking on the ground.
Schooled out of all affliction,
a smile about my mouth.
...

Mijn harte, 'lijk het wuivig pluis der lichte vachten,
op de ure dat moede avond neigt naar bleeken nachte,
dat de aarde trage golft van schapen, en 't gedein
der kudde en van een herder-fluite zoete zijn;
— aan elke doornen-haag een wuivig pluis gebleven,
en ...

— God: ziehier mijn hart, ziehier dit moede leven,
gerafeld te Uwen wille als een geplukte vacht;
— maar laat me voelen, dat een warme stal me wacht ...
...

My heart, like the waving wool of the pale fleeces,
at the hour when weary evening leans to pallid night,
when the earth heaves sluggishly with sheep, and the rippling
of the flock and of a shepherd's pipe are sweet;
— a waving woolly tuft caught on each thorn-bush,
and ...

— God: behold my heart, behold this weary life,
frayed to your will just like a plucked-out fleece;
— but let me feel that a warm byre awaits me ...
...