Necip Fazıl Kısakürek Poems

Dağda dolaşırken yakma kandili,
Fersiz gözlerimi dağlama gurbet!
Ne söylemez, akan suların dili,
Sessizlik içinde çağlama gurbet!
...

İhtilal acentası...
Solun tam da ortası.
...

Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
...

Bu dünya bir kuyu havasız çömlek
Daralıyorum!
...

Ellerime uzanan dudakları tepeyim
Allah diyen gel seni ayağından öpeyim.
...

Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarin yanaklarında.
...

Sözde İslam...Bir ferdi bir ferdine kaynamaz;
Bu halle utanmadan,camide saf saf namaz!
...

Akmayan yaşlarla sıcacık yüzün;
yavrum, bugün seni pek üzgün gördüm.
...

İnsanlar içinde en yalnız insan;
Düşün, taş duvara başın gömülü!
Ve kapan sükûta, granitten, taştan,
Mazgallı bir kale gibi örülü.
...

Sesimi alıp da kaybetse rüzgar,
versem gözlerimi bir sonsuz renge!
içimde bir mahşer uğultusu var;
ruhumdur çağıran tenimi cenge
...