δύο ζωές αλλιώτικα πλασμένες
άνθρωποι άγνωστοι χωρίς φανερό κοινό
σαν τους ανθρώπους όλους έτσι κι αυτοί,
του έρωτα αντίκρυ στέκουν με προσμονή
...
Ήρθες αργά χθες τη νύχτα, πολύ αργά
σαν παραίσθηση
σαν πλάνη
ήσουν.
...
Τίποτα δεν είναι ιερό!
Με κάθε δώρο που μας δόθηκε,
με κάθε πόρο που ανακαλύψαμε,
...
Θυμάμαι μια πέτρα,
έμοιαζε με πυραμίδα μέσα στο νερό.
Εμείς βαλθήκαμε να την κάνουμε στόχο
και την πετύχαμε!
...
Από παιδί μικρό βίωνε το μεγαλείο της κάθε εποχής.
Λαχταρούσε να παίξει με το χιόνι όσο και να σκαρφαλώσει στα ανθισμένα δέντρα.
Σαν ερχόταν η φθινοπωρινή βροχή, έτρεχε έξω από το σπίτι και χόρευε στην αυλή με την μπόρα να γίνεται όλο και πιο δυνατή.
Μα δεν το ένοιαζε αν θα βραχεί, ήταν παιδί!
...
Δεν το είπες μα φοβάσαι
πως δεν ξέρεις το αύριο τι θα φέρει.
Σου άρεσε η νιότη και όλα της τα καλοπιάσματα.
...
Όταν για μέρες δε μιλάμε, νιώθω την αποσύνδεση.
Είναι εκείνες οι μέρες που δεν προσπαθώ να σε βρω.
Είναι εκείνες οι μέρες που δεν είμαι «εκείνη»
και δε θα είμαι ποτέ.
...
Σε επεξεργάζομαι.
Κοιτώντας σε από πίσω βλέπω τις γραμμές σου να σχηματίζονται μπροστά από το φως.
Ο ήλιος πίσω σου κρύβει τα χαρακτηριστικά σου.
...
Τρία Και Σε Φτάνω
Έκανα δυο σάλτους
ένα, δύο..
στην τρίτη θα σε φτάσω σκέφτηκα,
αλλά η πέτρα γλιστρούσε..