Φαντάζομαι τα χέρια σου..
Φαντάζομαι το σχήμα τους.
Φαντάζομαι τη μυρωδιά τους
στο μπράτσο,
...
Εκεί γυρνάς, μιλάς, γελάς
εκεί πονάς, εκεί λυπάσαι.
Εκεί μια νύχτα σκοτεινή
σε ρώτησα αν θυμάσαι.
...
Δεν το είπες μα φοβάσαι
πως δεν ξέρεις το αύριο τι θα φέρει.
Σου άρεσε η νιότη και όλα της τα καλοπιάσματα.
...
Όταν για μέρες δε μιλάμε, νιώθω την αποσύνδεση.
Είναι εκείνες οι μέρες που δεν προσπαθώ να σε βρω.
Είναι εκείνες οι μέρες που δεν είμαι «εκείνη»
και δε θα είμαι ποτέ.
...
Σε επεξεργάζομαι.
Κοιτώντας σε από πίσω βλέπω τις γραμμές σου να σχηματίζονται μπροστά από το φως.
Ο ήλιος πίσω σου κρύβει τα χαρακτηριστικά σου.
...
δύο ζωές αλλιώτικα πλασμένες
άνθρωποι άγνωστοι χωρίς φανερό κοινό
σαν τους ανθρώπους όλους έτσι κι αυτοί,
του έρωτα αντίκρυ στέκουν με προσμονή
...
Ήρθες αργά χθες τη νύχτα, πολύ αργά
σαν παραίσθηση
σαν πλάνη
ήσουν.
...
Τίποτα δεν είναι ιερό!
Με κάθε δώρο που μας δόθηκε,
με κάθε πόρο που ανακαλύψαμε,
...
Θυμάμαι μια πέτρα,
έμοιαζε με πυραμίδα μέσα στο νερό.
Εμείς βαλθήκαμε να την κάνουμε στόχο
και την πετύχαμε!
...
Από παιδί μικρό βίωνε το μεγαλείο της κάθε εποχής.
Λαχταρούσε να παίξει με το χιόνι όσο και να σκαρφαλώσει στα ανθισμένα δέντρα.
Σαν ερχόταν η φθινοπωρινή βροχή, έτρεχε έξω από το σπίτι και χόρευε στην αυλή με την μπόρα να γίνεται όλο και πιο δυνατή.
Μα δεν το ένοιαζε αν θα βραχεί, ήταν παιδί!
...
Είναι οι ιδέες απτές;
Γεννιούνται, μεγαλώνουν, πεθαίνουν και σαπίζουν ή μήπως είναι αιώνιες;
...
Και έτσι άνθιζε,
μέσα από χαρμοσύνες και οδύνη.
Την ημέρα με τον ήλιο, έδινε και έδινε,
...
Έτσι κάπως στεκόμουν άπγραγος,
κοιτώντας τους να μιλούν αυτούς τους περίεργους ήχους,
...
Τα Χέρια Σου
Φαντάζομαι τα χέρια σου..
Φαντάζομαι το σχήμα τους.
Φαντάζομαι τη μυρωδιά τους
στο μπράτσο,
στον πήχη..
τη ζεστασιά της παλάμης σου
ύστερα φαντάζομαι πως με χαδεύουν και πως με σφίγγουν..
Ζωγραφίζουν τα χέρια σου, παίζουν κιθάρα,
κάνουν βόλτες στο κορμί σου,
όταν ορέξεις θέλεις να εκτονώσεις!
Παίζεις υπέροχη κιθάρα!
Φαντάζομαι εσένα!
Μα μόνο στη σκέψη τα μάτια σου να με κοιτούν..
τρέμω.
Τρέμω σαν σκέφτομαι το σώμα σου ζεστό,
να ακουμπά το δικό μου το τσαλακωμένο,
το δικό μου το γρατζουνισμένο
το χτυπημένο, μισο-σπασμένο σώμα μου.
Σχεδόν παγωμένο πια..
Φαντάζομαι πως έρχομαι να σε βρω
τις κινήσεις των χεριών σου στην πρώτη μας αντάμωση..
Μα η απόρριψη σου δεν θα ήταν φαντασία.
Δεν θα έρθω.
Μακριά σου θα μείνω
και θα φαντάζομαι τα χέρια σου