Lionara S.T.M.O.L.


Ο Φίλος Του Ανθρώπου - Poem by Lionara S.T.M.O.L.

Έλα πες μου. Αλήθεια νομίζεις κρύφτηκες;
Σε βλέπω πίσω απ΄ την ομίχλη, μες΄ στο χώμα.
Στον ίσκιο του δέντρου της αυλής παραχώθηκες,
έτσι ώστε να κοιτάς μόνο στα πόδια.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Δε λέω καλή η προσπάθεια φυγής
αλλά τα κάγκελα της αυλής αραιά,
το λαγωνικό σε μύρισε, έσκαψε τη Γή ευθύς.
Γιατί αναρωτιέσαι πώς μπήκε γοργά;

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Επειδή είχες ασφαλίσει την πόρτα
και έθαψες μαζί σου και τα κλειδιά;
Σε εντόπισε απ΄ την μικρή σαπίλα
πέρασε απ΄ τα κενά κι έχωσε τα νύχια βαθιά.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Είναι άλλωστε ο σκύλος φίλος τ' ανθρώπου!
Δεν δίστασε… στο φως σε φίλησε επί τόπου.

Topic(s) of this poem: hope, life and death, love

Form: Sonnet


Poet's Notes about The Poem

**More creations on internet as Searchingthemeaningoflife


***The creations are inspired by books. Universally kisses. Renew them, put them music, translate them for FREE.All copyrights of published pictures belongs to the creators of works. Their use is only for information purposes.***

Comments about Ο Φίλος Του Ανθρώπου by Lionara S.T.M.O.L.

There is no comment submitted by members..



Read this poem in other languages



Poem Submitted: Friday, January 29, 2016

Poem Edited: Sunday, June 5, 2016


[Report Error]