ଯୋଉ ତଫାତ ଅଛି
ଦା ଆଉ ଦଉଡି ଭିତରେ
ଛତା ଆଉ ଛତୁ ଭିତରେ
ସେଇଟା ଅଛି କି?
କରତ ହେଉ କି କଦଳୀ,
ରସୁଣ ହେଉ କି ରସମଲାଇ,
ସବୁକୁ ମାଛ ହିଁ ପାରେ ଗିଳି
କେମିତି ପାରିବି ତୁମକୁ ବୁଝାଇ!
ହାଟକୁ ଗଲି ଯେ
କଣ କଣ ଦେଖିଲି
କେମିତି କହିବି ଆଉ
କହିଲେ ବି ତମେ କୋଉ
ବିଶ୍ୱାସରେ ଯିବ କି!
ଅଳପ କଥାରେ
ଗଳପ କହି
ଠିଆ ଏଠି ଯିଏ
ବୁଝେଇବି ସେଇଟାକୁ
ନାହିଁ ଶକତି।
ପାଠଶାଳା ବହୁତ ଦିନରୁ
ଛାଡି ସାରିଛି।
ଆଉ ଏବେ ଚଣା ଚୋବେଇବାକୁ
ନାଇଁ ଦାନ୍ତ।
ବଜାଅ ତବଲା,
ପଡୁ ଉଠୁ ଖଳା।
ଅକଲରେ ନକଲ ମିଶାଇ
ତମେ ଯୋଉଠି ଫଶିଛ
ସବୁ ଜାଣିଛି ସେ ଗଛ।
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem