Σ' έσφιξα στο στήθος με στοργή
μη σε τυφλώνουν του κόσμου ήλιων φώτα
ν' ακούς κάθε χροιάς φωνή
λάμπουν στ' αυτιά ως φίνα ουράνια τόξα
μ' Αγάπησες και μου ‘δωσες τη γη
πατάω σταθερά όπως και πρώτα.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem