Στην Αιώρα Poem by Lionara S.t.m.o.l

Αιωρούμαι χαμηλά
Κοντά στο χώμα
Όλα της φύσης τα μυστήρια
Με αγκαλιάζουν
Ήχοι, αρώματα, πνοές…
Μου εξηγούν το όνειρο
Σε διαρκές dejavu
Αναμνήσεων κοσμικών
Ακινητοποιώ το σώμα στο χρόνο
Υποκαθιστώντας τον με το χώρο
Γίνεται συνειδητή η πούδρα ασυνειδήτου
Στα προσπελάσιμα σύνορα του σώματος
Δίχως πόλεμο
Με την Αρσενική και Θηλυκή Φύση
Σε πλεξούδες στο κεφάλι
Ισορροπίας
Αναγεννιέμαι από μόνη μου
Από τις επιθυμίες στην αντίληψη
Μετά τα Πάντα επιστρέφω
Στην απλότητα του Ενός
Χωρίς Ινδιάνικο χορό του Πεγιότ

[Έμπνευση από το βιβλίο του Αντονεν Αρτώ «Ταξίδι στη χώρα των Ταραχουμάρα»]