με μένα χάσατε τα ήθη
και την ουσία της ζωής
με μένα όλα τα αξιολογείται
και αγώνες κάνετε ντροπής
για μένα αισθήσεις ξεγελάτε
και συναισθήματα καρδιάς
για μένα τις τέχνες πια μετράτε
ποιους καλλιτέχνες ακολουθείς;
μια με φιλάτε, μια με φυλάτε
μια με θυμούς για με ξεσπάτε
και αδερφούς δολοφονείτε
με αγαπάτε, με μισείτε
με κυνηγάτε με κραυγή
να με ξεχάσετε ελπίζω
να βρουν μαμάδες τα παιδιά
να βρουν χαμόγελο οι εργάτες
να δουν τις τέχνης μυστικά
Δεν λάμπω εγώ αλλά Εσύ ξανά!
[‘Εμπνευση από το βιβλίο «Με λένε κόκκινο», Ορχάν Παμούκ]
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem