Μελωδία Καρδιάς Poem by Lionara S.t.m.o.l

Δεν ξέρω εγώ τα σύμβολά της φύσης
Δεν ξέρω να στοιβάζω υλικά
Ποτέ δεν μ΄ άρεζε σε ομάδες να ανήκω
Και να μετράω τους ανθρώπους για λεφτά

Έχω εμένα κι όσο πάω με γνωρίζω
Έχω αισθήματα στην τσέπη της Καρδιάς
Τα φαγητά μου με αυτά τα πασπαλίζω
Και σε καλώ για να γευτείς τη μυρωδιά

Έχει ομορφύνει το μικρό δικό μου σύμπαν
Αν σου αρέσει, μπορείς κι εσύ εκεί να μπεις
Μια μελωδία από Καρδιάς σιγοσφυρίζει
Στα σύννεφα βλέπει φτερά αγγελικά

Πιάσε τον τόνο και ξεκίνα να σφυρίζεις
Κοίτα τα ουράνια με μια λεύτερη ματιά
Δώσε το χέρι όταν κουνάμε τα φτερά μας
Σκόνη να πνίξει την κακία την παλιά