Μάτια που με τρομάζουν
Της πίκρας τα υγρά λιμνάζουν
Αδυνατούν πια να κρυφτούν
Υπερχείλισαν, ψυχές αιμορραγούν
Εκδικούνται, εκβιάζουν, μίσος αδιάκριτα μοιράζουν
Την χαρά των άλλων φθονούν
Την δική τους αρνούνται να γευτούν
Ποιος θα κρατήσει την ορμή τους;
Θυμός κατευθύνει την ζωή τους…
Κώνειο και η αναπνοή τους
Η πίκρα τους θα τους τελειώσει
Φύγε απ' το δρόμο τους, μη σώσει…
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem