Κοκκινίζεις Νεκρέ; Poem by Lionara S.t.m.o.l

Κοκκινίζω
Τα ουράνια
Γυμνή με βλέπεις
Σε κόσμο τυφλών
Πίσω από καλαμιές
Να γεννάω
Ενώ με ξεσκίζουν σκυλιά
Δένεσαι θεϊκά
Αδιαίρετα
Αδιανόητο για άλλους
Τυφλότητα τους εξαθλίωσε
Με υπερφαγία, υπερποσία, ακολασία
Νόμισαν είναι ψυχαγωγία
Ελπίζω σαν εμάς να δουν
Στα μάτια το Κάτι
Την ελπίδα αγνοούν
Της Αναγέννησης
Ήδη νεκροί
Νεκρούς κυοφορούν
Έχω τόσα να πω
Αδύνατον με λέξεις
Τα μάτια μέσα γυρνώ
Καθρεφτίζω στο βλέμμα
Τον θησαυρό
Κάποτε κι εγώ θα σε δω