Τις Κυριακές Poem by Markos Anestis

Φαντάζομαι συχνά τις Κυριακές τους
Ξεκινούν είτε νωρίς, είτε κι αργότερα
Έχει νόημα ξέχωρο η μέρα αυτή
Μια προσδοκία και μια θλίψη

Φαντάζομαι διασκέδασης χνάρια στο γυαλί
Αυτοπεποίθηση εκπαιδεύσης ιδιωτικής
Παρέμβαση για τελειότητα ορθογναθική
Και το t-shirt να ρέει πιο φαρδύ

Στην πορεία ούτως ή άλλως έχουν διαφορά
Διαφορά στη φυσιολογία, διαφορά στο στύλ
Τα δικαιώματα με σθένος τα φρουρούν
Κι ο τρόπος διαφέρει την πέτρα σαν πετούν

Αδιάφορο το μένος όμως του μικροαστού
Σε απάντημα φτηνό στέκει χωρισμένος
Εμπρός λαέ γλυκά στη μέθη του χορού
Έμεινε τούτος ο καφές σε τύμβο πικραμένος

Κρατήστε το σταυρό ανάποδα τοσο που σας ταιριάζει
Αξίες ποτέ δεν είχαμε κι εμένα τι με νοιάζει;
Σκύβω κεφάλι, ορθώνω μάτια προς το φως
Μια selfie Ωρέ! να λέτε κάποτε ήταν Νιός