Γανωμένο Μυαλό Poem by Lionara S.t.m.o.l

Πέρασαν χρόνια πίσω απ΄το τζάμι
Γύρω μου η αδιάβαστη βιβλιοθήκη
Έξω απ΄το τζάμι ο βίος των άλλων
Μέσα στο μαρασμό η δειλία μου
Θάνατος καθημερινός, της στιγμής η αναμονή
Των ονείρων που ζηλεύω στα βιβλία
Της πραγματικότητας έξω απ΄το τζάμι
Αδιαφορώ για τις μυθοπλοκές των βιβλίων
Θέλω να σπάσω το τζάμι και να τις βιώσω
Να βηματίσω, να τρέξω, να καλπάσω, να πετάξω
Να γελάσω, να νιώσω, να αγκαλιάσω, να αγαπήσω
Έσπασα το τζάμι σπρώχνοντας την βιβλιοθήκη
Κι ας πεθάνω ως γενναίος Τώρα
Ως δειλός πέθαινα κάθε μέρα
Γανωμένο μυαλό με ιδία εμπειρία
Κι όχι μόνο με ξένη φαντασία