Σ Υ Μ Β Ι Β Α Σ Μ Ο Ί Poem by Lionara S.t.m.o.l

Τα χρόνια περάσαν, στα πάθη τους βράσαν

Ανθρώποι μονάχοι, σκληροι όπως οι βράχοι

Κακία γεμάτοι, χωρίς την αιτία, χάσαν την ουσία

Γονική προσδοκία, έκλεψε την ευτυχία

Δική τους λαγνεία, παιδιού αποτυχία

Αγνώμονες πλέον για τη ζωή

Στα μούτρα την φτύνουν άλλη να ‘ρθεί

Εγκληματίες, ανήθικοι και δολοφόνοι, λύση δεν είναι οι πολλοί νόμοι

Χτίστε σχολεία μορφώστε γονείς, όχι άλλα παιδιά τελειομανείς

Διδάξτε σε ανθρώπους τους συμβιβασμούς

Την ζωή τους ν' αλλάζουν ν' αντέχει ο νους

Να ευγνωμονούν την κάθε τους μέρα

Να μην ζηλεύουν του άλλου την τρέλα

Τρέλα χαράς η κάθε στιγμή, όλη η ζωή συμβιβασμοί

Δεχτείτε το δεν είναι ντροπή

Προσαρμογή, αλλαγή, υπομονή ν' αντέχει ο νους και το κορμί!