Σαν του αηδονιού που παράξενα μαγεύει.
Σαν του κούκου που σε κολλά μεθοδικά.
Μιμήσου της ζωής σου το τραγούδι,
εσύ ηλίθιε, μεγάλε υποκριτά!
Τη μια θαυμάζεις κι ας μην καταλαβαίνεις.
Την άλλη εύκολα στη μνήμη την κρατάς.
Ποια είναι η δικιά σου; Αυτή που απολαμβάνεις!
Αυτή που βγάζεις και σου καίει τα σωθικά…
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem