Ηλιοσπορέα Ευγνωμονώ Poem by Lionara S.t.m.o.l

Κυνηγώντας την ευτυχία
μαύρες σκέψεις βάζω στο νου.
Αιτία η σκάρτη κοινωνία.
Κολλάει στίγμα αποκλεισμού.

Σκότωσα τα βάρη της ζωής,
έδειξα για ένοχο τον πιο ισχνό.
Το γέλιο μου όμως έχω χάσει,
από τις τύψεις παρανοώ.

Εγώ τον επέδειξα για δολοφόνο
μα είναι ήλιων δημιουργός.
Νοιάζεται να μην πονάω
είναι από συνείδηση καθαρός.

Όσο και αν λιποθυμάω
δύσκολα, βλέπεις, αυτοκτονώ.
Τους ήλιους του θα αγαπάω
σε άλλη πόλη να γιατρευτώ.

Ηλιοσπορέα μείνε μακριά μας
η καλοσύνη σου μας αιμορραγεί.
Υπέροχη απλή ευτυχία:
ήλιοι κόκκινοι στην Ανατολή.



Εμπνευσμένο από την ταινία «Ο σπορέας» που είδαμε στο film festival στη Θεσσαλονίκη