Φως αμυδρό, λυπητερό τη νύχτα να αχνίζει,
χωρίς να φαίνεται η πηγή, την άγνοια ξεσκοτίζει.
Δείχνει την τίμια κυρά, το σώμα που πουλάει,
νικά η δίψα τη σιχασιά, κι ο βόθρος της μετράει.
Δείχνει στολίδια πλουμιστά, λάφυρα εγκλημάτων,
παλιές οι αμαρτίες τους, γοητεία άσπρων γάτων.
Όλα τα σπουδαία και καλά, πρόστυχα και χυδαία,
ρομαντισμός του φεγγαριού, τα δείχνει όλα ωραία.
Όσο κι αν θέλω δεν μπορώ, όσα έμαθα να χάσω,
είναι το βλέπω πια αργά, αλήθειες να ξεχάσω
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem