Ήρθες μαύρο σύννεφο
πάνω απ´ τα μαλλιά μου.
Έστυψες την καρδιά σου
νότισες μια λαφριά σκιά.
Μ´ ένα διαμάντι πένα
χάραξες γυμνή μορφή
την δική μου την ψυχή.
Γίναν μάτια τα φύλλα!
Στέγνωσαν τα χείλη μου
απο τους αναστεναγμούς.
Από πολλούς θαυμασμούς,
εκδικούνται τα μάτια.
Το βάθος του σαρκίου
λιώνει στις αρετές μου
με σφίγγουν οι ορμές σου.
Επιθυμείς δεν αγαπάς.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem