Ποιος σου είπε ότι έχει πλάκα,
τον κόσμο όταν ενοχλείς.
Με χίλια ονόματα έχεις μάθει,
ψεύτρες ελπίδες να σκορπάς.
Τον κοινό νου μας τον κολλάς,
την ευφυΐα σπαταλάς.
Για πια Αγάπη μας μιλάς;
Με νόθα όνειρα κι ελπίδες,
στο δράμα την χαρά γυρνάς.
Του σώματος τη νοημοσύνη,
με τοξικά έτσι γερνάς…
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem