Στην Αγκαλιά Της Μητέρας Φύσης Poem by Lionara S.t.m.o.l

Κοιτάς σε μαύρους βυθούς να γυαλίζουν θησαυροί
Κοιτάς στις μαύρες σκιές να πλάθονται ιστορίες
Κοιτάς την σκοτεινή ύλη να σχηματίζει γαλαξίες
Κοιτάς στο τίποτα τις απέραντες δυνατότητες
Μέσα σε παραμυθένιες υποσχέσεις συνεχίζεις να ζεις
Μέσα σε αίθουσες ανούσιων έργων τέχνης ανακαλύπτεις τα εκλεκτά

Εκείνα που με όνειρο μοιάζουν! Τα καλυμμένα με μυστήριο…
Μύρισε ένα λουλούδι, χάιδεψε μια γάτα, δες το θαύμα στα φτερά της πεταλούδας
Νιώσε με τις αισθήσεις σου την αυθεντική χαρά.
Του νου τα έργα ανθίζουν, μαραίνονται, θάβονται στο χιόνι…
αφήνουν θλίψη και αγάπη για τον πόνο του χαμού.
Χαρά και θλίψη ισάξια μοιάζουν στην αγκαλιά της Μητέρας Φύσης.