Ποιά σκέψη σου σε μάγεψε;
Τι όνειρο να είδες πριν φανείς;
Στη φαντασία σου τι ρόλο να ‘χω παίξει;
Κι ήρθες πρωί με βλέμμα όλο βροχή
Παράκληση στά ματια δίχως ήχο
(Για ό, τι παρακαλείς δεν πόθησα)
Ένα «έλα» άφησες να ακουστεί
Το χέρι άπλωσες σαν το ζητιάνο
Από ένα ξένο απόλαυση ζητείς;
(Σα να συνάντησες ουρί του Παραδείσου)
Δυο μέρες γνώσης αγγίξαν μια ψυχή!
Σε άλλα όνειρα με ρόλους συμμετέχω
Σε ίδιο με θες πρωταγωνιστή
Το έντονο ξάφνιασμα
Πιο μακριά σε πάει
Η «συγνώμη» όμως ήταν αρκετή
Τα λιονταράκια τα είχα όλα λυμένα
Σώο σε άφησαν!
Αρκεί ως ζώο μη ξαναφερθείς
Με τη Δύναμή Σου άλλους μην τρομάζεις
Του κόσμου τ' άδικα διώξε αν μπορείς
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem