Κι όμως σου έδωσα τις πίτες και το βούτυρο
Κι ας είχες μεγάλα μάτια, στόμα και αυτιά
Κι έφυγα τρέχοντας, απ' τα δόντια σου τα μυτερά
Είσαι ο λύκος με τα ρούχα της γιαγιάς
Φοράω τα κόκκινα κι όλο με κυνηγάς
Μυρίζω κρίνους για να αναπαραχτώ
Συκοφάντης είναι κι ο αθώος κυνηγός
Τις πεταλούδες του δάσους τραγουδώ
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem