ଶାଳଗ୍ରାମକୁ
ସାଧାରଣ ପଥର
ଭାବୁଛ କିଆଁ?
ଭାବରେ ଭାବରେ
ବ୍ୟବହାର କରିବା
ଶିଖି ନ ଏ ଯାଏଁ!
ତପୋବନକୁ ଭାବ ନା
ସାଧାରଣ ଜାଗା!
ମଣିଷକୁ ମଣ ନା
ଅନ୍ୟ ଜୀବପରି।
ମାଟିକୁ ଆକାଶ ସହିତ
ଯୋଡି ଦେଇ ଥାଅ
ନିରନ୍ତର ନିର୍ଲିପ୍ତ।
ଆଉ କଣ ଅଛି
ଦେଖୁଥାଅ ପବନ
ଭିତରେ ଯାଉ ଯାଉ।
ଏଠାକାର ଏ ଆଲୁଅରେ
ଦିଶୁଛି ତ ଛାଇ ଛାଇ
କିଛି କିଛି ତୁମକୁ।
ତୁମେ ମୋ ଛାଇ
ନା ମୁଁ ତୁମ ଛାଇ
ହେଉଛି କି ଜାଣି!
ଛାଇ ଅଛି ଛାଇଠି
ପଥର ହୋଇ ପଥରେ।
ପଥର ପଥ ସବୁ
ବୁଝି ଥାଅ ଏଇଠି
ଯିବା ଯାଏ ଉଭେଇ।
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem