Ουράνιος Σύμμαχος Poem by Lionara S.t.m.o.l

Ο ουρανός π΄ αγκάλιασε, τις αστραπές του ρίχνει
Το χέρι που σ΄ άγγιξε, σου δίνει μια μπουνιά
Να σε ξυπνήσει άμεσα νιώθει την ευθύνη,
μιλά για την οδύνη, με χέρι στην καρδιά.

Τα δάκρυα γούβες έσκαψαν στα μάτια,
μαργαριτάρια γίναν, γιορντάνια στο λαιμό.
Όλα Σου τα πολύτιμα φυλάω στην καρδιά,
το κλειδί φυγάδευσα σε κουτί θερμό.

Τώρα γύρνα ελεύθερα, δώσε μου τη Χαρά,
σε θαυμάζω, να γλεντάς να νιώθεις σιγουριά.
Να, η γραμμή στο χέρι Σου, μεγάλωσε ξανά!
Εμένα μόνο ξέχνα με, δεν έχω πια σκιά.

Στον ουρανό συνάντηση στα άστρα καθορίζω
όταν χορτάσουμε Ζωή… όνειρα συλλαβίζω