Μένεις Σε Ξερή Γή; Poem by Lionara S.t.m.o.l

Με την αράχνη στο κεφάλι προσπαθείς
να ζήσεις σήμερα σ΄ ένα λευκό χαρτί,
μόνη χαρά της φυλακής σου το κλειδί. Μπορείς;
Κούνα τη βάρκα σου, πανί έχεις και κουπί.

Πανί παλλόμενο οι άξιοι προγόνοι.
Κουπί στο χέρι, η δική σου τόλμη,
θάλασσα ο ιδρώτας απ΄ των βουνών την αγωνία.
Ρότα ακαθόριστη προς της Αγάπης πόλη.

Ο ήλιος καψαλίζει τις αισθήσεις,
είναι ο άνεμος η αναπνοή της φύσης,
όταν βροντά σε νησί σιωπής να κωπηλατήσεις,
όπου Παράδεισο εκεί μπορείς να Ζήσεις.

Ο ιδρώτας μας της πόλης υγρασία,
είναι ρυάκια που παρασέρνουν στην ουσία.

(Έμπνευση από την «Ρημαγμένη Γη» του T.S Eliot)