Καθρεφτίσου Στην Ομίχλη Της Τέχνης Καλλιτέχνη Poem by Lionara S.t.m.o.l

Στα πολύχρωμα λουλούδια με παράπονο βρυχάται
Χάθηκε μέσα στον κήπο και το σπίτι του γυρεύει
Είχε δέντρο για σημάδι που η μνήμη του θυμάται
Κρύφτηκε μες στην ομίχλη. Την ελπίδα του, τη χάνει

Πάνω από τα σύννεφα τα πουλιά έχουν τρομάξει
Τον αντίλαλο του λιονταριού, τερατώδη τον ακούνε
Τα χρώματα των λουλουδιών πάπλωμα που ‘κει αράζει
Τη γραμμή στο στόμα, την Τζοκόντα σαν να κοιτάνε

Φταίει ο μεγάλος ποιητής που άπλωσε την ομίχλη
μοιάζουν όλα υπερβολή, της φαντασίας παιχνίδι
Και τα πουλιά όπως κοιτούν γεμίζουν τόλμη
Πιο δυνατά όλο κελαηδούν στου χρώματος την δίνη

Όμορφα που χαμογελούν, τα ουράνια ζωγραφίζουν
γίναν τα ίδια ποιητές, ομίχλη καθρεφτίζουν