Ρέει η γνώση σαν νερό
δροσιά ανάμεσά μας.
Σκύβω λίγο να δροσιστώ
γνώση στα κύτταρά μας.
Με όσα φιλιά κι αν σε νοιαστώ
η επίγνωση δικιά μου.
Σε γεμίζω στάμνα με νερό
αδειάζει η κοιλιά σου.
Σπασμένη στάμνα έχεις δεί;
Γεμάτη να καμαρώνει;
Γιάτρεψε πρώτα τις ρωγμές
η γνώση να μεστώνει.
Χαλάρωσε και η πηγή
ποτέ της δεν στερεύει.
Έλα κοντά μου να γευτείς
τη γνώση να μερεύει.
Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Η επιστροφή του Rishi» του Chopra Deepak
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem