Με το χιτώνα του Σωκράτη, ξυπόλυτος νιώθω τη Γη
θέλω να θέσω ερωτήσεις να διώξω μπλόκια απ΄τη ροή.
Είναι γεμάτα τα ποτάμια έπιπλα, ρούχα και χλιδή,
έχει μπουκώσει το μπουρί, ψέματα, φόβους και ενοχή.
Σπρώξε! Να βγει το μέσα έξω. Η ιδέα που κυοφορείς.
Χτύπα! Σμίλεψε με σκαρπέλο. Ο άνθρωπός σου να φανεί.
Έχεις όλα τα εργαλεία το νου, τους όμορφους τους γιούς,
συντρόφους, φίλους για παρέα, μες την ομάδα να ακούς.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem