Ευτυχοδυστυχία Poem by Lionara S.t.m.o.l

Κάποτε νιώθεις περισσεύεις.

Ποιός έμεινε να αγαπήσεις;

Ποιός φίλος ή ποιός συγγενής;

Όλοι μια μάζα αποστροφής!


Θέλεις κάποιον να ξεχωρίσεις,

θέλεις τα όνειρα να βρεις.

Μόνο αυτά σου έχουν μείνει,

να σε κρατάνε στη ζωή.




Τα παλιά είναι ενοχές σου,

τα αυριανά φοβάσαι, λες,

οι έρωτές σου δυστυχίες,

σε νύχτας γκρίνιες συννεφιές.



Κάθε σου πόνος κι ένα λάθος,

τώρα το βλέπεις καθαρά,

χρήσιμες όλες οι εμπειρίες

έμαθες με δάκρυα συμφοράς.



Οι έρωτες σε έχουν αλλάξει,

κάθε λουλούδι ομορφιάς,

κάθε ταξίδι και βιβλίο,

νέα όνειρα να προσδοκάς.



Κενά της δράσης, η γαλήνη,

ν´ακούς τα λόγια της καρδιάς,

σίγουρος δρόμος ασφαλείας,

το χάρισμά σου, να Αγαπάς!

Ο πλούτος σου να το σκορπάς…

[Εμπνευσμένο από το βιβλίο " Το παιδί της Αυγής" του Gautama Chopra]