Αλέα Αληθινής Αρμονίας Poem by Lionara S.t.m.o.l

άνθρωποι πλήθος
σαν κόκοι άμμου
σαν σταγόνες νερού
σαν μόρια αέρα

ρέουν κυματιστά σε σχηματισμούς
ανόμοιοι σε ομοιομορφία
στα αμμοχάλικα του κήπου Ζεν
στα κύμματα της θάλασσας
στα σύννεφα του ουρανoύ

με το σχετικό εγώ τους αγκαλιά
γυρνάν την πλάτη στο ριζωμένο απόλυτο Εγώ τους
των βράχων του κήπου Ζεν
των νησιών της θάλασσας
των βουνών πάνω απ' τα σύννεφα

κι ας ξεπροβάλλει προκλητικά η κορυφή σκληρής ουσίας
έτοιμη να κατακτηθεί με απλά μέσα
να εξαγνίσει το αμαρτωλό μας πνεύμα
γεμίζοντας την ψυχή μας με γαλήνιο θαυμασμό

της μοναξιάς χωρίς άγχος
με το αριστοκρατικό προνόμιο
του απέραντου χώρου και χρόνου
[Έμπνευση από το βιβλίο του Ιταλο Καλβίνο "Πάλομαρ"]