{αγάπη Αγνή} Poem by Lionara S.t.m.o.l

Το χαμόγελο μόνιμο
Σαν σημάδι εκ γενετής
Στο πρόσωπο
Βίωνε Αγάπη
Έντονα, μυστικά
Χωρίς διαφυγή
Πρόσφερε χαρά
Στους παγιδευμένους
Στη θλίψη
Με μια αχτίδα αυγής
Αναγεννιόταν
Κι ας ήταν
Κοινωνικά δύσκολο
Για γυναίκα
Αληθινή
Απέραντη
Πάντα παρούσα
Σαν τον ουρανό
Σε αφήνει
Να πετάς
Ελεύθερα
Και με την απουσία της
Αγκαλιάζει
Όλα τη θυμίζουν
Ελεύθερη βούληση
Με όριο
Τον αυτοσεβασμό
Δίχως δημόσιο δάκρυ
Μόνο τις νύχτες
Όταν άκουγε
Όλες τις καρδιές
Νεκρών και ζωντανών
Αγαπημένων
Να χτυπούν
Μέσα της
Σαν μία