Έζησες σε πλήθος σώματα, έγραψες με πολλά χέρια.
Κι αν σύζυγο δεν είχες ούτε γιο, παιδιά σου τα αστέρια.
Πνεύμα οικουμενικό! Λαούς έχεις ταυτίσει…
στο έργο σου το αιώνιο, υποκλίνεται η φύση!
Πήρες του Ήλιου όλο το φως, στράγγιξες την αλήθεια.
Άφθαρτο ον, αθάνατο, μας έγινες συνήθεια!
Ταξίδια έκανες πολλά, κι εμείς εκεί μαζί σου,
έριξες φως κι ομόρφυνες, τα σκοτεινά γιατί σου.
Είδες τη γη απ΄τον ουρανό κι απ΄τη γη τα ουράνια.
Ιδέες έσπειρες παντού… τα εγώ σου όλα δικά μας…
Το κύμα σου προσάρμοσες στα ανθρώπινα τα μέτρα
να μη χαθεί σε ωκεανούς μέσα σε άγνοιας βάρκα.
Ζήσαμε στο πλάι σου και όχι εξαιτίας
(Έμπνευση από τα «δοκίμια» του Έμερσον)
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem