Θάλασσα Στα Ουράνια Poem by Lionara S.t.m.o.l

Στα βάθη σου γίνανε λυγμοί, βάσανα του κοσμάκη,
σε πνίγουν κι ακόμα καρτερείς του πλούσιου την αγάπη!
Ούτε σταγόνα θάλασσας στων λίγων το δισάκι
κι όσο τριγύρω ψάχνεσαι, σε τραβάν οι βράχοι.

Θέλεις γαλήνια νερά, να μη θαλασσοπνίγεις
κι έρχονται οι αέρηδες στου νού σου τη βιασύνη
κι έρχονται μπόρες, αστραπές, πνιγμοί και στο λιμάνι.
Κοπάζουν κι εσύ χάνεσαι στο παρελθόν σου πάλι.

Παίξε με την αγάπη σου, δώσε στο σέρφερ κύμα,
δώσε στην κόρη τη δροσιά και στα παιδιά κοχύλια.
Να πάρεις τη γαλήνη τους, να νιώσεις τη χαρά τους,
να γίνεις η πηγή ζωής, να μπεις στα όνειρά τους.

Είσαι όλος μια θάλασσα, στις άκρες σου λιμάνια,
αγάπα και τα κύματα, καθρέφτης σου τα ουράνια