Απειροστό Και Ά Π Ε Ι Ρ Ο Poem by Lionara S.t.m.o.l

Απειροστό ειν' η ζωή, άπειρη η ύπαρξή μας
Απειροστές οι σκέψεις μας, άπειρη η νόησή μας
Απειροστές οι αισθήσεις μας, άπειρα αισθήματά μας
Απειροστά τα «πρέπει» μας, άπειρη η καρδιά μας
Απειροστή η δράση μας, άπειρα τα όνειρά μας
Απ΄το άπειρο ξεκινήσαμε, για το άπειρο κινάμε
Απειροστό και άπειρο, τα όρια ξεπερνάμε
Σε γιατρό μας πάνε…το γάλα λένε χύσαμε
Λογαριασμό ζητάνε
Φλερτάρεις με το θάνατο, φοβούνται τις ευθύνες…
Όχι φλερτάρω με ζωή, τί να ‘μουν πριν την γέννα?
ψάχνω την Αναγέννηση, γέλα και ξαναγέλα…
Είτε μου δώσεις το άπειρο, είτε το απειροστό σου
Κατέχω πλέον μάτια μου όλων τον εαυτό σου…
Όπως το κάθε κύτταρο περιέχει το «εγώ» σου(DNA)