Μέθοδος Αυτοκάθαρσης Poem by Lionara S.t.m.o.l

Την κάθαρση του κόσμου δεν ζητώ
προτού την ψυχή μου από λεκέδες καθαρίσω.
Κατηγορούμαι σε μια δίκη πριν κοιμηθώ
τα λουριά της ύπαρξής μου ξεδιαλύνω.

Όση απόσταση κι αν έχω πάρει από ΄μένα
είναι εφικτό, το δρόμο πάλι για να βρω.
Παίρνω αποφάσεις, κάνω πράξεις, κλαίω για ‘μένα
με αγκαλιάζω, βρίσκω απ΄το λάθος το σωστό.

Ψέμα στο ψέμα οδηγεί σε μια συνήθεια,
στους άλλους μοιάζει για μεγάλη αλήθεια!
Μέσα σου ξέρεις. Η συνείδησή σου τρέμει!
Η υποκρισία σε πηγαίνει στο κενό…

Μια αγκαλιά κάνε στα «θέλω» της καρδιάς
γλάρος τα πέλαγα από πάνω να κοιτάς.