Μπλέ θάλασσα ουράνια
Αλλάζει διαρκώς
Σύννεφα γυροφέρνουν τα μάτια
Κι όταν αραιώνουν
σβήνει η ρυτίδα στο κούτελο
Γεννιέται η ελπίδα!
Κινείται ο κορμός
δονούνται οι αλυσίδες
Η ελευθερία γίνεται ζητούμενο
από ψευτοδεδομένο
λόγω αδράνειας…
Γκρέμισμα διαδοχικών τοίχων
ή μια αχτίδα Φώτισης
απελευθερώνει.
[Έμπνευση από το βιβλίο "Οι νάνοι" του Χάρολντ Πίντερ
και "Συνειδητό Ονείρεμα" του Δημήτρη Ευαγγελόπουλου]
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem