[η Αγάπητη] Poem by Lionara S.t.m.o.l

Πώς να αντέξει μια ψυχή που σκότωσες στα τρία;
Πώς να αντέξει μια καρδιά: Αγάπητη κυρία
Πώς μεγαλώνει ένα παιδί, παιδί αν δεν υπήρξε
Απάροντη, αμέλλοντη κατάντησε η συνήθεια
Εγκληματεί από μοναξιά: Στον εαυτό κραυγάζει
Να μείνει απαρέλθοντη: Με φόνους αγαλλιάζει
Τον έρωτα κατακτητή χωριών, αιώνια ζηλεύει
Στα χάδια του τα βολικά, μια ελπίδα όλο γυρεύει
Η ελπίδα όμως είναι αλλού, εκεί που Αγαπάει
Ποιους νοιάζεται; Για ποιους πονά; Ελεύθερα γελάει;
Το κάτι της στο τίποτα για Άγιο νογάει

[Έμπνευση από τη θεατρική παράσταση «Η μητέρα του Άγιου»]