Στα Παγκάκια Poem by Lionara S.t.m.o.l

Ένα μουσείο του εαυτού σου
την μοίρα σου όλο βλαστημάς
κολλημένος στα παλιά σου
το ποτάμι ρέει και το παρατάς.

Χαζά συγκρίνεσαι με άλλους
θέλεις να υπερτερείς
σου είναι στενάχωρη η χαρά τους
της θλίψης φίλους προσδοκείς.

Ένας κακότροπος μουρτζούφλης
τις ρυτίδες σου αναμετράς.
Θύματα ανούσιων συμβουλών σου
στα παγκάκια συναντάς.

Αν δεν είσαι ευχαριστημένος
ούτε και ήσουνα ποτέ.
Με τι θες να νουθετήσεις;
Tα νιάτα σου ανύπαρκτα και χθες.

Όφειλες να ‘σουνα χορτάτος
από ζωντάνια και ζωή.
να μη μαλώνεις για τα μάταια
ελάχιστη ελπίδα να αρκεί.

[Έμπνευση από το βιβλίο «Σιωπάς για να ακούγεσαι» της Μάρω Βαμβουνάκη]